DriveSavers uitgelicht in The New Yorker

The New Yorker publiceerde op 20 april 2026 een artikel met de titel ‘Wanneer je digitale leven verdwijnt’, geschreven door redacteur Julian Lucas. U vindt het in de gedrukte editie van 27 april onder de kop ‘Resurrection Hardware’. Hieronder leest u een korte samenvatting van het artikel en vier tips om dataverlies te beperken.
Julian Lucas, redacteur bij The New Yorker, bezocht in januari ons laboratorium in Novato en sprak met engineers en leidinggevenden binnen het bedrijf, waaronder Mike Cobb, Director of Engineering en CISO, Sarah Farrell, Director of Business Development, en Andy Maus, Head of Cyber Recovery. Het artikel laat zien wat er achter de schermen gebeurt bij professionele dataherstel — en waarom zoveel mensen op DriveSavers vertrouwen wanneer er sprake is van dataverlies.
Hij kreeg een rondleiding door de cleanroom van 2 miljoen dollar, waar harde schijven worden geopend onder HEPA-filtratie, bracht tijd door op de afdeling Flash Physical, waar engineers microsoldeerwerk en chipniveau-reparaties uitvoeren aan smartphones en SSD’s, en bezocht ook de afdeling Logical, waar bestanden worden gereconstrueerd vanaf beschadigde gegevensdragers. Het artikel belicht daarnaast de groei van ransomware-herstelcases bij DriveSavers: van minder dan 50 gevallen in 2023 tot bijna 300 vorig jaar.
Het artikel volgt klantverhalen, waaronder dat van jongleurs wier PowerBook onder water raakte bij het zinken van een cruiseschip op de Amazone in 1993, een filmmaker wiens beelden uit de Catskills werden hersteld nadat zijn externe harde schijf op de grond viel, en een gezin waarvan de schijven werden blootgesteld aan extreme hitte tijdens de bosbranden in Californië. Lucas verwijst ook naar de brede kring van vooraanstaande klanten die DriveSavers kozen om hun onvervangbare data te herstellen, van overheidsinstanties tot publieke figuren.

Gevraagd naar de toekomst van de sector vertelde DriveSavers-CEO Alex Hagan aan The New Yorker: “Technologie zal zich blijven verbeteren, maar zolang mensen erbij betrokken zijn, is er ruimte voor fouten. Mensen blijven nu eenmaal dingen kapotmaken.”

Hagan heeft gelijk. Mensen blijven dingen kapotmaken. En zelfs als zij dat niet doen, vallen schijven uit, ontstaan er branden, komt er water binnen, slaat ransomware toe en verwijdert een AI-agent soms een map die hij niet had mogen aanraken.
De verhalen in het artikel van The New Yorker zijn bewust dramatisch: een laptop die uit een gezonken schip werd gehaald, schijven die na een woningbrand werden gered, filmbeelden die werden veiliggesteld nadat een harde schijf op de grond was gevallen. Maar de meeste vormen van dataverlies zijn niet dramatisch. Meestal verlopen ze stilletjes. Een schijf begint te klikken. Een fotobibliotheek wil niet openen. Back-upsoftware die automatisch had moeten draaien, bleek niet actief.
Wij ontvangen elke dag allerlei soorten “disk-asters”. De dramatische gevallen leveren de beste verhalen op. De stille gevallen komen vaker voor — en daar kunt u iets aan doen voordat u ons nodig heeft.
Hier zijn vier tips om dataverlies te beperken.
Een werkende back-up bepaalt of een schijfstoring uitmondt in daadwerkelijk dataverlies. De meeste klanten die hun data permanent verliezen, hadden een back-upsituatie die hen op de een of andere manier in de steek liet: deze was niet actueel, draaide niet of was er helemaal niet.
De industriestandaard is de 3-2-1-regel. Bewaar drie kopieën van uw data, op twee verschillende soorten dataopslagmedia, waarbij één kopie op een externe locatie wordt opgeslagen. In de praktijk kan dat er zo uitzien:
Het idee is dat geen enkele gebeurtenis — of het nu een schijfstoring, brand, diefstal of ransomware-infectie is — alle drie de kopieën tegelijk kan uitschakelen.
Een paar dingen zien we mensen vaak parten spelen. Een back-up die niet draait, is geen back-up. Controleer dus of deze daadwerkelijk wordt voltooid, plan hem in als hij handmatig is en test hem af en toe door een bestand vanuit de back-up te openen. Cloudsynchronisatie is niet hetzelfde als een back-up: diensten zoals iCloud, OneDrive en Google Drive spiegelen uw huidige situatie, wat betekent dat een verwijderd of beschadigd bestand op elk apparaat wordt verwijderd of beschadigd. Sommige diensten bieden versiegeschiedenis of herstel vanuit de prullenbak gedurende een beperkte periode, maar dat is geen vervanging voor een echte back-up. En externe schijven verouderen. Is uw back-upschijf ouder dan vijf jaar, dan is het verstandig deze te vervangen. The New Yorker merkt op dat de gemiddelde levensduur van een harde schijf net geen zeven jaar is.
De meeste schijven geven enige waarschuwing voordat ze uitvallen. Die signalen zijn echter gemakkelijk te missen of te negeren. Als u weet waar u op moet letten en luisteren, kunt u voldoende tijd winnen om uw data veilig te stellen voordat de schijf het begeeft.
Bij traditionele harde schijven (HDD’s) zijn de klassieke waarschuwingssignalen:
- Klikgeluiden, schurende, zoemende of piepende geluiden (de “klik des doods”)
- Ongebruikelijk trage bestandstoegang, opstarttijden of kopieersnelheden
- Bestanden of mappen die verdwijnen, ontoegankelijk worden of als beschadigd worden weergegeven
- Regelmatige systeemvastlopers, crashes of blauwe schermen
- De schijf verdwijnt van uw computer en verschijnt weer
- Door uw besturingssysteem gemelde SMART-fouten
Bij solid-state drives (SSD’s) zien de signalen er anders uit. SSD’s hebben geen bewegende onderdelen en maken dus geen klik- of schurende geluiden. Ze vallen bovendien vaak plotselinger uit dan HDD’s, met minder voorafgaande waarschuwingen. Mogelijke signalen zijn:
- Bestanden die alleen-lezen worden of niet kunnen worden opgeslagen
- ‘Bad block’-fouten
- Plotselinge vastlopers tijdens bestandsbewerkingen
- De schijf toont vrije ruimte, maar accepteert geen nieuwe schrijfbewerkingen
- De schijf verdwijnt uit het BIOS of wordt niet langer door het systeem herkend
Ziet u een van deze signalen, beschouw dit dan als dringend. De periode tussen “de schijf doet vreemd” en “de schijf gaat niet meer aan” kan zeer kort zijn.
Als uw schijf fysiek is beschadigd — gevallen, geplet, verbrand of blootgesteld aan water — stop dan met zelf proberen het probleem op te lossen en neem contact op met een professional. Hetzelfde geldt als de schijf klikt, schuurt of andere mechanische geluiden maakt die u eerder niet hoorde, of als deze door geen enkele computer meer wordt herkend. En als u al doe-het-zelfsoftware heeft geprobeerd en de situatie is verslechterd, dan is dit het moment om te stoppen.
Andere situaties waarin professionele hulp de moeite waard is: wanneer de data op de schijf onvervangbaar zijn en wanneer u te maken heeft met een ransomware-aanval waarbij back-ups zijn vernietigd of versleuteld.
Bij DriveSavers werken we met alle soorten dataopslagapparaten, van harde schijven en smartphones voor consumenten tot enterprise-servers en RAID-arrays. Ons beleid “no data, no charge” geldt voor de meeste apparaten: kunnen wij uw data niet herstellen, dan betaalt u geen herstelkosten.
Als u zich op dit moment in deze situatie bevindt, neem dan contact op met DriveSavers via +1 (888) 440-2404.
Het The New Yorker-artikel is een prachtig geschreven stuk over de kwetsbaarheid van ons digitale leven en het vakmanschap dat nodig is om bestanden van de rand van verlies terug te halen. We zijn Julian Lucas dankbaar voor de tijd die hij met ons team heeft doorgebracht.
Als er één ding is dat wij hopen dat iedere lezer uit dit artikel meeneemt, dan is het ook precies datgene wat ons overbodig zou maken als iedereen het zou opvolgen: maak back-ups van uw data, let op waarschuwingssignalen, schakel het apparaat uit zodra iets vreemd begint te doen en bel DriveSavers wanneer u hulp nodig heeft.

